Zespół Placówek Oświatowych w Skarżysku - Kamiennej

"Szkoła przyjazna dla ucznia,

pozwalająca mu odkrywać swoje zainteresowania,

zdolności i odnosić sukcesy"

Internet – trzeci nauczyciel… Patonadawca - wirtualny guru…


#ZglosTo – wystartowała kampania społeczna Rzecznika Praw Obywatelskich i Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę przeciwko szkodliwym treściom w Internecie.

Czy dziś możliwe jest życie bez Internetu? Raczej nie, przecież jest kopalnią wiedzy, przestrzenią edukacyjną, umożliwia kontakty oraz daje nieograniczone możliwości. Niestety jest także nośnikiem szkodliwych, brutalnych i demoralizujących treści, które mogą stanowić zagrożenie i mają niewłaściwy wpływ, w szczególności na dzieci i młodzież.

Każdego dnia 75% z nas natrafia na szkodliwe treści w Internecie i ponad połowa nigdzie ich nie zgłasza. Zasłaniamy się brakiem czasu, wiedzy,   nie chcemy „ się wtrącać” .Niestety przez chowanie głowy w piasek i paraliż reakcji szkodliwe treści królują w sieci. Ich repertuar stale się zwiększa, zagrożenie bezpieczeństwa naszych dzieci i bliskich niepokojąco rośnie.  A tymczasem nasze odpowiedzialne działanie, szybkie reagowanie może pomóc w tym,  że w sieci będzie mniej mowy nienawiści, pornografii, cyberprzemocy… Samookaleczeń,   poniżania kobiet, wulgaryzmów, obrażania i wyśmiewania niepełnosprawności, bezdomności, biedy. Demoralizowania dzieci i młodzieży…

Nie zapominajmy, że brak naszej reakcji sprawia, że odbiorcami szkodliwych treści są dzieci, dla których Internet, zaraz po rodzicach i szkole, pełni rolę trzeciego nauczyciela. Znany od lat model wychowawczy, w którym dominowali rodzice i szkoła niestety się zmienił. Wirtualny świat stał się trzecim „nauczycielem” kształtującym postawy, wartości i zachowania dzieci i młodzieży To właśnie Internet w ostatnim czasie najbardziej wpływa na ich rozwój i sposób myślenia.

Szkodliwe treści to materiały, które mogą generować negatywne emocje u odbiorcy -zwłaszcza w przypadku małych dzieci- i które promują niebezpieczne zachowania.   Kontakt z takimi treściami może znieczulać na krzywdę ludzką, zachęcać do ryzykownych aktywności online i niebezpiecznie przesuwać granice tolerancji dla zachowań przemocowych. Terminem dobrze opisującym prezentowanie online zachowań patologicznych, jest słowo „patotreści”. Oznacza treści obraźliwe, poniżające, destrukcyjnie wpływające na psychikę młodzieży, niezgodne z prawem. Prezentowane są w sieci w postaci transmisji internetowej, fragmentów transmisji filmów, zdjęć i innych form przekazu, w których nadawca lub grupa nadawców prezentują zachowania sprzeczne z normami społecznymi, niosące demoralizujący przekaz, obejmujący zachowania takie jak: przemoc fizyczna, psychiczna, seksualna, libacje alkoholowe, poniżanie, zażywanie narkotyków i inne. Patonadawcy często zarabiają na nich. Internauci wpłacają im   pieniądze za to, że zrobią coś odrażającego czy okrutnego: znęcanie się, bicie, poniżanie.

W Polsce to zjawisko nasila się na dużą skalę. Treści te oglądają dzieci, czego rodzice często nie są świadomi. Statystyki dotyczące konsumpcji szkodliwych treści przez młodych ludzi są niepokojące. Badanie przeprowadzone wśród 400 polskich nastolatków w wieku 13-15 lat w marcu i kwietniu 2019 r. wykazało, że o patotreściach słyszało 84% badanych. 37% zadeklarowało, że oglądało tego typu nagrania   (w tym 15 proc.- regularnie). 43% ma z nimi kontakt  co najmniej raz w tygodniu. Młodzi ludzie utożsamiają   się z nadawcami, a nas –rodziców często nie ma , żeby być dla tego przeciwwagą. A na szali jest bezpieczeństwo dzieci…

Obecna, przymusowa izolacja przeniosła do sieci nie tylko edukację, również kontakty z innymi. W przypadku dzieci i młodzieży z jednej strony Internet ma niezaprzeczalne plusy. Dzięki niemu jest możliwe zdalne nauczanie oraz jest przestrzenią spotkań z rówieśnikami, których dzieci tak bardzo potrzebują. Z drugiej strony niesie zagrożenia . Czas spędzony przed ekranem znacznie się wydłuża, co zwiększa ryzyko dostępu do niebezpiecznych treści.

W takim razie co robić? Czy oddamy głos patonadawcom - czy to my będziemy wzorem do naśladowania dla naszych dzieci? Jak zapobiegać temu zjawisku?

Pamiętajmy, jeżeli udostępniamy dzieciom sieć, zasoby Internetu, to tym bardziej musimy dbać o dobór treści i ich kontrolę. Odpowiedzią na problem jest świadome, uważne rodzicielstwo, polegające na wspieraniu dziecka w korzystaniu z sieci, kontroli jego doświadczeń online, ustalaniu zasad bezpieczeństwa, komentowaniu treści. Dziecko musi być pewne, że może liczyć na wsparcie rodziców w sytuacji dezorientacji, czy niepokoju w kontakcie ze szkodliwymi   treściami.

Rzecznik Praw Obywatelskich wraz z Fundacją Dajemy Dzieciom Siłę przypominają o tym, jak ważne jest zwracanie uwagi na mowę nienawiści i hejt oraz ochrona nieletnich przed przemocą. Celem kampanii jest min. zwiększenie świadomości rodziców i stworzenie skutecznego narzędzia do zgłaszania szkodliwych treści.   Należy je zgłaszać, ponieważ może to sprawić, że nie dotrą one do dzieci lub dotrą do nich w mniejszym stopniu. Zagrożeń jest wiele, ale dzięki zwiększonej liczbie zgłoszeń możemy chronić nieletnich przed przemocą. Dlatego, aby wesprzeć ludzi w zgłaszaniu szkodliwych treści, Rzecznik Praw Obywatelskich i Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę przy wsparciu partnerów uruchomiły platformę zglos.to. Na stronie w kilku prostych krokach można dowiedzieć się gdzie i jak skutecznie zgłosić szkodliwe, przemocowe treści napotkane w sieci.

Jak to działa?

Sprawdź CO   Dowiedz się JAK i ZGŁOŚ TO!

Po odpowiedzi na cztery pytania zamknięte, system generuje najlepszy sposób reakcji –od prawie gotowych formularzy, dzięki którym można zgłosić zdarzenie do prokuratury, poprzez linki do zgłaszania na platformie, na której doszło do zdarzenia, po porady, aby porozmawiać z dorosłym, któremu się ufa, w przypadku osób nieletnich. Dołącz do akcji i zgłaszaj szkodliwe treści w sieci.

Ważne linki- zajrzyj koniecznie:

https://kobieta.onet.pl/dziecko/starsze-dziecko/zostajewdomu-adam-bodnar-i-lukasz-wojtasik-w-rozmowie-z-malgorzata ohme/6x0p2j9?utm_source=www.facebook.com_viasg_kobieta&utm_medium=social&utm_campaign=leo_automatic&srcc=ucs&utm_v=2&fbclid=IwAR3n2Wa6uoGv-9XdIf83J9IJseWSJUx_6jS84JG-0qp4xPO4k6qZXTN1OS0

https://tvn24.pl/polska/jak-reagowac-na-szkodliwe-tresci-w-internecie-kampania-zglos-to-rzecznika-praw-obywatelskich-i-fundacji-dajemy-dzieciom-sile-4568545?fbclid=IwAR3qgp42unwXkZPdyewIwiCQuhcy85YCFSyAzcAeOW9kELiUgOD8Qdb70t4

Patotreści w internecie. Raport o problemie 

Portal Zgłoś.to

Źródło:

https://fdds.pl/zglosto-wystartowala-kampania-spoleczna-rzecznika-praw-obywatelskich-i-fundacji-dajemy-dzieciom-sile-przeciwko-szkodliwym-tresciom-w-internecie/

https://www.rpo.gov.pl/pl/content/patotresci-w-internecie-niebezpieczna-codziennosc-naszych-dzieci

E.K.

                                                                         



Wiosenne, poświąteczne porządki, czyli o motywacji   i   stylu słów kilka

Wiosna... Wraz z jej początkiem zwykle czujemy się lepiej, bardziej optymistycznie patrzymy na świat, zaczynamy od nowa. Mocniej grzeje słońce, wiosna budzi radość i nadzieję.

Zastanawiając się nad tematem artykułu patrzyłam na pogodę zastanawiając się, kiedy wrócimy do normalności i wyjście z domu na dłuższy spacer będzie możliwe . Kiedy skończy się tęsknota za większą aktywnością, podróżami, wolnością osobistą? Za fryzjerem pewnie też... Myślałam o ciepłym słońcu, pogodnych, beztroskich dniach z brakiem pogodowych niespodzianek. Myślałam, o tym, co było i czego nie docenialiśmy. Jesteśmy zwykle mistrzami w wyszukiwaniu tego, czego nie mamy, jednocześnie pomijając mnogość darów, które nas otaczają. Obecna sytuacja stawia nas przed nowymi wyzwaniami. Sprawia również, że możemy dostrzec to, czemu wcześniej nie mieliśmy czasu się przyjrzeć. To dobra chwila na przypomnienie, że c złowiek od zawsze był nieodłącznie związany z naturą. Należy do niej- czy mu się to podoba, czy nie. Kontakt z naturą daje mu poczucie przynależności, harmonii,   bezpieczeństwa i przede wszystkim wewnętrznego spokoju. Doszłam do wniosku, że zbyt mało czerpiemy z natury i często jesteśmy „na bakier” ze zdrowym stylem życia. Obecnie, w związku z izolacją jakże dotkliwie odczuwamy ograniczenia „wolności” i brak możliwości swobodnego obcowania nie tylko z ludźmi, również z przyrodą. Teraz zaczęło nam   brakować lasu, spotkań z bliskim i znajomymi, ruchu,   powietrza…Tego, co było zawsze , a nie do końca docenialiśmy te naturalne przywileje. Nie do końca dbaliśmy o swoje relacje, zdrowie, kondycję. Rozważania na temat zdrowego stylu życia i komunikacji pozostawialiśmy zwykle w gestii ekspertów.

A szkoda…

Przecież od dawna wiadomo, że poziom endorfin wzrasta, kiedy nasze ciało jest w ruchu i pozyskuje od słońca cenną witaminę D. Natomiast zdrowe odżywianie dostarcza nam mnóstwo witamin i składników niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Wielu z nas tę oczywistą wiedzę ma opanowaną niemal do perfekcji. Rozumiemy znaczenie ruchu dla zdrowia, wiemy, jak skomponować odpowiednią dietę dla całej rodziny, uwzględniając potrzeby jej   wszystkich członków. Najczęściej jednak na tej wiedzy   kończą się   nasze działania. Niestety, zwykle bogata teoria nie idzie w parze z praktyką. A powinna...Zdarzają się   wśród nas życiowi teoretycy i to właśnie przy nich chcę się dziś zatrzymać na chwilę.

Kto z Was cieszył się dzisiejszym słońcem? Kto docenił każdy ciepły promień? Kto wypił kawę na balkonie lub tarasie?

Zastanówmy się, jaka motywacja jest Wam-i często również mnie-potrzebna, aby zdrowo się odżywiać i choć odrobinę ruszać? Co zrobić, żeby zmienić błędne nastawienie do życia?

Co zrobić, żeby zmienić błędne nastawienie do życia?

A teorię zamienić na praktykę? Jak polepszyć, a czasem wręcz uzdrowić nasze relacje z innymi? Cóż, myślę, że „wiosenne porządki” są ku temu świetną okazją. Zacznijmy więc sprzątać swój motywacyjny bałagan, uporządkujmy hierarchię naszych wartości, na jednym z czołowych miejsc stawiając   właśnie zdrowie i relacje. Zacznijmy dbać o siebie jak należy, rozglądając się przy tym dookoła, bo być może komuś z naszych bliskich, czy znajomych też przydałby się taki odświeżający remoncik. Doceńmy wolność, którą mieliśmy na co dzień.

Kochani, wiosna w pełni , oficjalnie do nas przyszła 21 marca , jednak nie do końca możemy się nią cieszyć z uwagi na wszechobecnego koronawirusa. Ale możemy dokonać pewnych zmian w swoim nastawieniu do życia.   Wraz z jej nadejściem zupełnie naturalną rzeczą jest potrzeba odnowienia nie tylko własnej garderoby, ale i też w pewnym sensie samych siebie. Właśnie w momencie , kiedy przyroda budzi się do życia porządkujmy, aby zrobić wolną przestrzeń na wpuszczenie tego, co nowe, oczekiwane, a przede wszystkim POTRZEBNE. Przygotujmy się do tego należycie. Początek wiosny to naprawdę dobry czas na wewnętrzny „remont".  Można już wyjść na spacer do lasu lub parku. Korzystajmy z tego dobrodziejstwa, pójdźmy do lasu… Podczas kolejnej wyprawy do lasu dajmy sobie chociaż 5-10 min. na skupienie się na tym, jak zielone są drzewa, jak ptaki ćwierkają, jaką strukturę ma kora drzewa, jakie zapachy czujemy. Możemy uruchomić każdy ze swoich zmysłów… Zafundujmy sobie emocjonalny reset.

                                                                                                                                                                                                                                                                Pozdrawiam Wszystkich                        
                                                                                                                                                                                                                                                                        E.K.

                                                                         




Drodzy Rodzice! Kochane Dzieciaki! Działajmy!!!

Uszy do góry i uśmiech na…okna !

Akcja #wszystkobedziedobrze

Święta za pasem, przygotowania w toku, a ja mam „światową” propozycję…

W wielu państwach dotkniętych koronawirusem dzieci malują tęcze na oknach lub przyklejają radosne, kolorowe rysunki. Polacy też robią swoją akcję z hasztagiem #będziedobrze i malują uśmiechnięte buźki z tym hasłem, by w ten sposób nieść nadzieję. Swoje okna, a nawet płoty (!) kolorowo ozdobili już mieszkańcy miast we Włoszech, Irlandii, Szkocji, a nawet w Stanach Zjednoczonych! I w wielu miastach w Polsce! Bądźmy solidarni i uśmiechnięci. Niech dołączą do nich również okna rodzin SP2 ze Skarżyska! Niech ten czas nie kojarzy nam się tylko z obawą i smutkiem, pokolorujmy go zatem chociaż na chwilę kolorami tęczy!

Akcja "Będzie dobrze" to coś innego niż oglądanie bajek w TV czy na smartfonach - możemy spędzić kreatywnie czas z dziećmi i pokolorować nasze okna. W czasie epidemii, kiedy ulice są puste i smutne, niech nasze okna dają radość i nadzieję, że kiedyś to się w końcu skończy i #będziedobrze! Na Facebooku powstała specjalna, polska grupa, na której można publikować swoje plakaty z pozytywnym przekazem -  kliknij tutaj. Znajdziemy tu zdjęcia plakatów przesłanych przez polskie rodziny, nie tylko mieszkające w Polsce, ale i za granicą.

Wrzućcie swoje dzieła z dopiskiem #wszystkobędziedobrze w komentarzach na FB, prześlijcie do wychowawcy lub do mnie   na Messenger.

Pozdrawiam Wszystkich, Ewa K.

P.S. Pozwolę sobie na wtrącenie bez zaproszenia: Pliczki można oczywiście wrzucać też na nasz ulubiony Szkolny Dysk ;) 

Pozdrawiam - S.K.



Gdzie możesz szukać pomocy?

Eksperci alarmują: kondycja psychiczna Polaków w związku z szerzącą się pandemią koronawirusa i wywołanymi przez nią skutkami ekonomicznymi pogarsza się w ekspresowym tempie. Za kilka tygodni albo miesięcy czeka nas narodowy syndrom stresu pourazowego. Jak zadbać o swoje emocje i zdrowie psychiczne w czasach pandemii, izolacji, kwarantanny i widma nadchodzącego kryzysu ekonomicznego?

Stres pourazowy (PTSD — ang. posttraumatic stress disorder) dotyka nie tylko weteranów wojennych, ofiary wypadków komunikacyjnych, napadów czy nadużyć seksualnych.

Zespół stresu pourazowego PTSD może być negatywnym skutkiem innych przeżytych traum, a dla wielu z nas obecna sytuacja związana z pandemią COVID-19 jest właśnie traumatycznym doświadczeniem. Nie tylko boimy się o życie i zdrowie swoje oraz bliskich, ale martwimy się skutkami ekonomicznymi, jakie mogą nas dotknąć w wyniku całej tej sytuacji. Dodatkowo skazani jesteśmy na izolację, drastycznie ograniczyliśmy kontakty społeczne, nie wiemy, kiedy wszystko się skończy i jak będzie wyglądało nasze życie w nowej rzeczywistości. Przedłużające się funkcjonowanie w niepewności, strachu i wyczekiwaniu osłabia nasz system odpornościowy i nerwowy.   Gdzie więc szukać pomocy, aby za kilka miesięcy nie wylądować u specjalisty z pełnoobjawowym syndromem stresu pourazowego?

INSTYTUCJE ŚWIADCZĄCE BEZPŁATNĄ POMOC W SYTUACJACH TRUDNYCH I KRYZYSOWYCH.

Psychologowie i psychoterapeuci dla społeczeństwa. Wsparcie jest skierowane w szczególności do personelu medycznego i innych służb zaangażowanych w działania związa-ne z koronawirusem, osób objętych kwarantanną, osób, które straciły źródło dochodu, a także osób w kryzysie psychicznym, którym odmówiono przyjęcia na oddział dzienny szpitala psychiatrycznego ze względu na pandemię. W ramach inicjatywy można skorzystać z 3 bezpłatnych konsultacji on line.

strona internetowa instytucji → https://www.psychologowie-dla-spoleczenstwa.pl/

Telefony zaufania dla dzieci i młodzieży i dorosłych

      (22) 635 09 54  Telefon Zaufania dla Seniora Seniorzy mogą otrzymać bezpłatne wsparcie psychologiczne dzwoniąc pod numer od poniedziałku do piątku w godz. 17-20.

      Eksperci Regionaln ego Ośrod ka Polityki Społecznej Urzędu Marszałkowskiego Województwa Świętokrzyskiego pomagają w godz. 9-14, tel. 41 3626189 (psycholog), 41 2481700 (psycholog), 41 3421902 (interwent kryzysowy).Po pomoc mogą zwrócić się wszyscy ci, którzy czują się zagrożeni w związku z sytuacją epidemiczną.

      Pod numerem telefonu 800 080 222 dzieci, młodzież, ale także rodzice, nauczyciele i pedagodzy będą mogli uzyskać profesjonalną pomoc doświadczonych psychologów, pedagogów i prawników.

Pod ten numer może zadzwonić każda młoda osoba mająca problemy w domu,
w szkole czy też w relacjach rówieśniczych.

      116 111 – Telefon Zaufania Dla Dzieci i Młodzieży

Zadzwoń lub napisz, gdy coś Cię martwi, masz jakiś problem, nie masz z kim porozmawiać lub wstydzisz się o czymś opowiedzieć. Wiadomości przez stronę  www.116111.pl  możesz również przesyłać całą dobę. Pomoc świadczona przez konsultantów Telefonu 116 111 jest całkowicie bezpłatna.

      800 12 12 12 – Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka

Tu również możesz zadzwonić, gdy nie wiesz z kim porozmawiać, a coś bardzo Cię martwi. Możesz tam także zgłaszać takie sytuacje, które według Ciebie są niesprawiedliwe i masz poczucie, że ktoś zachował się nie tak jak powinien – np. złamał prawo. Telefon jest bezpłatny i jest czynny od poniedziałku do piątku od godziny 8:15 do 20:00 (połączenie bezpłatne). Jeśli zadzwonisz tam w godzinach nocnych i zostawisz informację o sobie i swój numer – konsultanci do Ciebie oddzwonią. Do dziecięcego telefonu zaufania najczęściej zgłaszane są sprawy dotyczące przemocy, problemów emocjonalnych, w relacjach rówieśniczych, szkolnych i rodzinnych oraz wynikających z okresu dorastania. Zespół Dziecięcego Telefonu Zaufania prowadzi także edukację upowszechniającą prawa dziecka poprzez spotkania oraz zajęcia edukacyjne.

      801 120 002 Ogólnopolski Telefon dla Ofiar Przemocy w Rodzinie „Niebieska Linia” Ogólnopolskie Pogotowie dla Ofiar Przemocy w Rodzinie realizuje zadania w szeroko pojętym zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie i edukacji w tym obszarze. Prowadzone działania: Pomoc psychologiczna, Pomoc prawna Ogólnopolska poradnia mailowa, Ogólnopolska poradnia telefoniczna, Ośrodek dla osób pokrzywdzonych przestępstwem

      800 100 100 Bezpłatna i anonimowa pomoc telefoniczna i online dla rodziców
i nauczycieli
rzecz bezpieczeństwa dzieci i młodzieży; pomoc online dostępna  na https://800100100.pl.

Dla tych, którzy potrzebują wsparcia i informacji w zakresie przeciwdziałania i pomocy psychologicznej dzieciom przeżywającym kłopoty i trudności takie jak: agresja i przemoc w szkole, cybeprzemoc i zagrożenia związane z nowymi technologiami, wykorzystanie seksualne, kontakt z substancjami psychoaktywnymi, depresja i obniżony nastrój, myśli samobójcze, zaburzenia odżywiania. Ponadto terapeuci i prawnicy Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę udzielają konsultacji w zakresie podejmowania interwencji w przypadku podejrzenia przestępstw wobec dzieci, w szczególności wykorzystywania seksualnego, oraz pomocy psychologicznej dla dzieci doświadczonych przemocą i wykorzystywaniem seksualnym i uczestniczących w charakterze świadków i pokrzywdzonych w procedurach prawnych.

źródło: https://www.prawokonsumenckie.pl/pl/a/emocjonalna-tarcza-antykryzysowa-na-czas-pandemii-gdzie-szukac-wsparcia-psychologicznego

Pozdrawiam serdecznie, Ewa K

Jak   zmotywować dziecko do uczenia się?

Nauka może być interesująca, jeśli dziecko nie będzie do niej przymuszane, a odpowiednio zachęcane i motywowane. Można wprawdzie dziecko zmusić, żeby siedziało przy biurku, żeby wpatrywało się godzinami w podręcznik, czy nawet, żeby odrobiło lekcje, ale do nauki – nigdy. Maluch, czy nastolatek będzie się pilnie uczyć tylko wtedy, gdy będzie mu to sprawiać przyjemność, gdy ta potrzeba zakotwiczy się na poziomie automotywacji. Na temat motywacji ciekawie wypowiada się   Agnieszka Stein – doświadczony psycholog dziecięcy, autorka książek i artykułów. Według niej motywacja to jest rodzaj wewnętrznej energii, która skłania nas do zrobienia czegoś. Nie da się jej wywołać przymusem, presją, czy manipulacją. Skąd się bierze ta energia?

Motywacja odwołuje się do czterech „W”, są to: wspólnota, wyzwanie, wybór i wkład. Czyli: robimy coś dlatego, że chcemy to zrobić wspólnie z kimś, chcemy z nim spędzić czas – to jest wspólnota. Wyzwanie polega na tym, że to, co mamy zrobić, jest dla nas ciekawe i nie jest ani zbyt trudne, ani zbyt łatwe. Wybór – to chyba jasne – robimy coś chętnie wtedy, kiedy robimy to z własnej woli, nie jesteśmy do tego zmuszani. Czwarte „W”, czyli wkład – robimy coś, bo czujemy, że to ma jakieś znaczenie.

Wspólne odrabianie zadanej w szkole pracy domowej będzie przyjemniejsze i efektywniejsze, gdy dziecko poczuje wsparcie najbliższych, dlatego w razie potrzeb odrabiaj z dzieckiem lekcje. Jeśli zauważysz, że sobie nie radzi, nie zostawiaj go samego z problemem. Umiejętnie „poprowadzony” przez uważnego rodzica, stopniowo zacznie nabywać umiejętności samodzielnej pracy. Ale uwaga: pomagaj, ale nie wyręczaj - to pułapka, z której nie ma wyjścia.

Współczesne narzędzia: tablety, gry edukacyjne, pomoce naukowe – to wszystko może   uatrakcyjnić naukę. Matematyka staje się ciekawsza i łatwiejsza, gdy skorzystamy
z niezliczonych aplikacji na urządzeniu mobilnym czy komputerze. Dotyczy to praktycznie wszystkich   innych dziedzin. Pamiętajcie, by były one miłym dodatkiem i motywacją, a nie istotą procesu nauki. Nie zapominajcie   też o książkach. Od dziecka starajcie się zaszczepić w nich miłość do literatury. Tablet, smartfon czy komputer dostarczają wielu wrażeń, ale to czytanie jest sprawdzonym, wręcz bezkonkurencyjnym sposobem zdobywania wiedzy.

O znaczeniu pochwał była mowa w poprzednim artykule. Dla przypomnienia: stosuj umiar zarówno w nagradzaniu , jak i karaniu pociechy. Gdy obiecasz dziecku nowy smartfon, czy komputer   za dobre wyniki w nauce, stanie się on niestety celem samym w sobie. Gdy ukarzesz je za jedynkę z historii, nauka będzie kojarzyć się z traumatycznym przeżyciem. Nauka ma   sprawić, że zdobywając wiedzę dziecko rozumie, że robi coś ważnego, rozwija się, wzbogaca się. Ma uświadomić sobie, że wiedza, którą zdobywać, jest wartością.

Uczmy dzieci nie tylko samodzielności, ale również odpowiedzialności. Dziecko musi wiedzieć, że nauka to jego obowiązek. Mama i tata pracują, dziecko się uczy – każdy członek rodziny ma swoje zadania do wykonania.

Jak zatem zachęcić dziecko do nauki? Oto wskazówki Ewy Nowak – pedagoga, terapeutki, autorka książek dla dzieci i młodzieży, które pomogą zachęcić dziecko do nauki.

1. Traktuj naukę dziecka jako rzecz świętą. Nie przerywaj mu, nie wołaj do telefonu, wyłącz wszelkie źródła dźwięku. Mów, że: dajesz mu kanapki z rybą, że musi spać dziewięć godzin, być dotleniony itp., żeby mógł się lepiej skoncentrować w szkole. Niech dziecko widzi, że traktujesz to bardzo poważnie.

2. Zarządź, że wszystkie dzieci uczą się w tym samym czasie. Niech żadne wtedy nie ogląda telewizji i nie gra na komputerze, a telefony będą wyciszone. To podstawowy błąd rodziców: pozwolić, by jedno z dzieci się bawiło, gdy drugie się uczy.

3. Pokaż, jak bardzo cenisz rozwijanie pasji. Samodzielnie napisany referat, research w książkach i Internecie, zrobienie makiety – takie działania przyniosą dziecku więcej korzyści i satysfakcji niż przesiedzenie ośmiu lekcji w szkole.

4. W dni wolne staraj się rozszerzać wiedzę dziecka. Daj mu okazję, żeby błysnęło w domu tym, czego się nauczyło w szkole. Zabierz je do muzeum. Jeśli teraz uczy się o   skałach, niech to będzie Muzeum Ziemi. Poznaje muzykę Chopina? Wykorzystaj to jako okazję do wyjazdu do Żelazowej Woli.

5. Naucz dziecko traktować naukę jak wyzwanie.

Pokazuj mu, jak wartościowe jest robienie czegoś, czego jeszcze nigdy się nie robiło, a co wydaje się trudne. Np. piecz ciasta, które wydają się skomplikowane do zrobienia, rozwiązuj najtrudniejsze krzyżówki.

6. Wpajaj mu pogląd, że mądrość to coś, nad czym trzeba pracować.

Jeśli uważasz, że ludzie po prostu rodzą się inteligentni albo nie, nie licz na to, że Twoje dziecko będzie lubiło się uczyć. Po co ma to robić, skoro i tak od tego IQ mu nie wzrośnie?

7. Oceniając ludzi zmień kryterium. Na kryterium mądrości. „Marek jest bardzo mądry, prawda? Dużo czyta”. Kładź nacisk na wytrwałość, a nie na efekty.

8. Chwal dziecko za prawdziwy wysiłek i upór. Nigdy nie szafuj lekko rozdawanymi pochwałami i nie zachęcaj dziecka do oszukiwania dla uśpienia poczucia winy.

9. Uważaj, jakie bajki czytasz maluchowi. Większość naszych tradycyjnych bajek swoją fabułę opiera na szczęśliwym przypadku, czyli sukces bohatera zależy od ślepego losu. Nie czytaj dziecku, że księżniczkę uwiezioną w wieży uwolnił książę, ale o tym, że przez wiele lat plotła linę z pajęczyny i sama się uwolniła.

10. Jak najczęściej mów dziecku o swoich błędach. I o tym, jak bardzo pomogły ci się nauczyć czegoś nowego. Wspominaj je z przyjemnością i mów, że były szansą do pokazania Twojej wytrwałości.

11. Nie chwal dziecka za byle co, bo zrozumie, że masz niskie oczekiwania i nie cenisz wysiłku. W Europie mamy prawdziwą obsesję na punkcie poczucia wartości i chwalimy dzieci bez opamiętania, za wszystko. Gdy coś im przychodzi łatwo albo zrobiły byle jak i zostaną pochwalone – zniechęcą się do nauki.

12. Podkreślaj sukcesy, zamiast braków. Jeśli dziecko ma ogromne problemy z jednym przedmiotem, zachęć je, by na lodówce pojawiła się kartka: „Co już umiem”. Codziennie przed snem zapiszcie na niej to, czego dziś dziecko się dobrze nauczyło oraz to, w czym już jest kompetentne. Nawet jeśli to będą tylko dwie daty lub cztery słówka czy jedna definicja. Zwróć uwagę dziecka, jak szybko kartka się zapełniała, o ile stał się mądrzejszy przez te kilka dni.

Polecam Państwu bardzo ciekawą prezentację na temat sposobów zmotywowania pociech do nauki. Poczynając od milusińskich w zerówce , na ósmoklasistach skończywszy. W wielkim skrócie: DOCENIAJMY, CHWALMY ROZSĄDNIE, WSPIERAJMY. Bądźmy z nimi, gdy potrzebują pomocy i uwagi.


https://view.genial.ly/5e8cc7212f4c5b0e1708601e/horizontal-infographic-lists-motywacja?fbclid=IwAR2p14BMdsiAn7X4t0Vwh5Ezf7p7H6Og40S6p6-wv5NzrilIk_PMPubp5ww

źródło: https://miastodzieci.pl/czytelnia/jak-zachecic-dziecko-do-nauki-kilka-porad-dla-rodzicow/

więcej : https://www.juniorowo.pl/dziecko-motywacji-nauki-rozmowa-agnieszka-stein/

Pozdrawiam, Ewa K.


Drodzy Rodzice !!!

Jak chwalić dziecko, by nie uzależnić go od pochwał ?

"Świetnie!", "Super", "Bardzo ładnie", "Brawo".  Jak czulibyśmy się słysząc od szefa takie słowa kilka razy dziennie? Pewnie z początku cieszyły by bardzo, bo w wielu przypadkach byłaby to odmiana w codziennej pracy. Co jednak czulibyśmy po miesiącu takich pochwał... Czy nie zrodzi się pytanie, co dokładnie podoba się pracodawcy w mojej pracy albo czy słowa te nie są tak odruchowe, że aż bez znaczenia, machinalne w jego ustach? Czy dzieci mogą mieć podobnie podczas pracy w klasie szkolnej czy podczas pracy i zabawie w domu? Jak chwalić dziecko, by nie uzależnić go od pochwał i by odczuwało je jako cenne i konkretne?  Oto kilka propozycji.

Za: https://educarium.pl/

  Ewa Kopeć


Drodzy Rodzice i Uczniowie !!!

W związku z zaistniałą sytuacją   pandemii i brakiem możliwości osobistego kontaktu oferuję Państwu i uczniom możliwość współpracy, pomocy i wsparcia za pomocą narzędzi elektronicznych. Szkoła przeszła w tryb on-line.   Jest to nietypowa sytuacja dla Państwa
i dzieci. U niektórych może wiązać się to z niepokojem, stresem bądź lękiem. W miarę moich kompetencji jestem do dyspozycji i wskażę kierunek odpowiednich działań,   by   pomóc rozwiązać zaistniały problem.

Można kontaktować się ze mną poprzez pocztę elektroniczną: ewakopecsp2@gmail.com oraz w razie potrzeby – aplikację Messenger. Postaram się regularnie odpisywać na wiadomości (również w godz. popołudniowych - od 15.00 do 16.00).

W zakładce Pomoc Psychologiczno – Pedagogiczna postaram się publikować artykuły, które być może będą wskazówką do działań lub propozycją rozładowania napięć.

Na początek proponuję   Państwu nagranie mające na celu wsparcie emocjonalne dla dzieci w tym trudnym   okresie.

NAGRANIE

Życzę zdrowia i spokoju, pozdrawiam, Ewa Kopeć


Informacja dotycząca pracy PPP

UWAGA RODZICE! 

Dyrektor   PCRE    informuje, że   Powiatowe Centrum Rozwoju Edukacji Poradnia Psychologiczno – Pedagogiczna W Skarżysku – Kamiennej   pracuje codziennie w godz. 8.00 – 16.00.  Dyżury psychologa, pedagoga, logopedy w placówce codziennie   w godzinach 9.00 - 15.00.

Kontakt : (41) 253 06 86,   531 751 684

„Pracujemy zdalnie udzielając:   konsultacji, wsparcia psychologicznego, pedagogicznego, logopedycznego oraz przekazując ćwiczenia do wykonania, zbierając wywiady, udzielając instruktażu itp.”

Strona